Text me

film herifrå.

Her er nokre SMS som eg ikkje har greid å slette frå innboksen, enten fordi dei er søte, flaue, rare, morsomme eller berre fine minner. Føler det er eit par personar som er ekstra godt representert, håpar ingen føler eg bryt SMS'ens intime bånd mellom to personar:

"Jeg er offisielt huslaus i dag. Leverte nøkler og fikk igjen depositum. Vi er noen vagabonder begge to. Makan. Kristiania, byen en ikke forlater før den har merket deg. Eller noe."


"Herregud vi er så jævlig bra!"




"Sender ut en advarsel! jeg fant ut på den vonde måten at det ikke funker å trekke opp på do uten strøm. Så tenk dere nøye om før dere går på og gjør noe slikt."




"Skjedde med deg i kveld da? Du var jo helt mongo. Jeg er ensom."



"Søt. Fortsett med det."



"Yo! Skulle ønske du var her, jeg har på forkle og blomsterkjole og lager kalkun. peace and love."



"Jeg har fått lommeur til jul, så dette blir bra. Å sjekke klokka har aldri vært då digg."



"Det er ikke kødd jeg har anlagt midtskill."


"Heidi! Hei, jeg er xx. Du, jeg lurte på om jeg kunne be deg om en liten tjeneste? Kunne du være så snill å slutte å være i hodet mitt absolutt hele tiden?"




"Mrs. Doubtfire går faen meg på tv!"



"Hei, har du 5 i promille enda? Når braker det løs?"



"Jeg sitter på 5ern opp til dragvoll. Dette trodde jeg ikkje jeg skulle få se i 2008, ei jente som seriøst har zikzak-skill og hvit dressjakke i cordfløyel."




"Nå har jeg på meg skjerfet du lagde til meg."



"Fy i helvete. Vi trænsa så jævlig i går! Du och jag, heidi."



"Boys are toys."



"Sitter og griner av extreme makeover."



"Du kliner du. Fuckface gone wild."



"Det var så bra det. Følte meg helt ronja og birk. Jeg er nummen etter nattevakt og en times søvn. Nå har jeg krølla meg sammen i senga til mamma og brukt fem minutter på å skrive denne meldinga uten skriveflei."



"Slott på landsbygda utenfor paris. Urtehage. Sees der som pensjonister?"

Film noir

Anna: "Heidi, vil du lese en tekst med meg?"
Eg: "Okei."
Anna: "Ok. Jeg er la femme og du er l'homme."

(No går dykk glipp av store filmatiske hendingar her, svenskar. )

Is this real life?

Lenge sidan eg har ledd så mykje som når eg såg denne videoen. Gjer framleis vondt i magen. Sjå den!!!!!

Sunday is fun-day

I dag har det vore sosialt anspent mandag (fins det verre kombinasjon?), men i går var det grå og vennlig søndag, som satte meg i julestemning:
Eg var med svenskane på Svenska Kyrkan på ein slags julebasar. Mykje svenskar med runde kinn og jovial tone. Me hadde lange fingrar i pepperkakeboksen. Her er Moa og kungfamiljen.
Stripete svenskar meskar i seg tradisjonell mat.
Fab-fab-fab.
L'amour et la violence.
Me gjekk tur i dei litt chic'are strøka. Her ved Parc Monceau, der me skal drikke vin til våren.

Me gjekk gjennom julegata, det kjentes turistiskt.

Godt humør, kopp og stol.

Så møtte eg Anna, og me drog til ein av mine favorittstader i verden, nemleg BÅTEN!!!!!
På Båten bur to klassekameratar av Anna. Eg byrjar alltid nesten å grine når eg er der, for det er så fint.Det er som å være med i eit Tim Walker-bilde.





Soverommet.
Tenk å våkne opp om morgonen å sjå denne utsikten.

Me drakk Vin Chaud til båten gynga, og åt to middagar og to dessertar.

Så hang me opp eit laken og prosjekterte film. Når eg og Anna kom heim såg me The Life Aquatic og hadde varmeflaske i senga. Gørrbra søndag.

Obama

Kjekken.

Man blir som man omgås

Fann eit bilde frå utsikten frå kjøkkenet i det gamle kollektivet vårt i Osloveien, Trondheim. Ikkje rart eg drømte meg vekk til Paris.

Festival

Eg framkalla ein film frå Øya-festivalen. Den var for det meste full av bilder eg ikkje kan hugse å ha tatt, av folk som heilt sikkert ikkje hugsar det heller. Mange sløve smil og psykedeliske auge. Her kjem ein sensurert versjon. Dette gir meg kjensla av gode venner, øl, sommar og hysterisk dans på ein grå dag i slutten av november.

Kva som skremmer meg

Når eg ser folk rundt meg bli voksne. Eg ser vekk eit lite øyeblikk, og når eg ser tilbake har personen fått linjer rundt augene og skinnsofa. Gravide magar på Ikea-kjøkken. Uten at eg la merke til det har ungdommen glidd vekk og erstatta med voksne ansikt og voksne setningar. Ein ungdomskjærast som ikkje lenger er den guten med tynne armar og joggesko eg var forelska i, men ein voksen mann med alvorlige auge og store hender. Ei venninne som ikkje lenger er ei jente med sekk på ryggen og gutenavn på penalhuset, men ei voksen dame som lagar kjøttkaker og går på jobb. Det er som å være 13 år igjen, då klassekameratar forandra seg over sommaren, og ein kom tilbake etter ferien og ein framleis kjente seg som den samme gamle mens ting gjekk i stormsteg rundt ein. Det går så fort dette her, mens eg framleis er ei jente som likar rosa, teiknar hjerter i hjørnet på alle papir og ringer pappa når ting blir for skummelt.

A day at the office

Eg blir så sjarmert av denne videoen, dei er så SØTE! Den får meg til å savne klassen på fotofagskulen etter litt for mange timar foran skjermen.

Sånn er det her

Om kvelden sit me i dobbeltsenga og strikkar. Ofte, etter me har sagt "god natt", seier kanskje Anna ut i mørket: "du?", etterfulgt av nattetankar. Om morgonen spelar me "Scribbled Paper" av Little Dragon (du kan høyre den på Spotify foreksempel). Kvar dag våknar Anna før meg og kokar havregraut og raspar epler og ropar på meg når det er klart. Me har på masse kanel. Så har me på truse og ullsokkar og et i stillhet.

Denne skal på veggen

Sjå kva eg fann, med takk til Helene! Dette skapa svett stemning i kollektivet ein tidleg fredagsmorgon.

Eg og Anna i vår pram

Eg og Anna føler at leiligheten vår minnar om ei gammal skute. Me kjem ikkje heim, me går ombord. Trekassar med bøker, lyslenker, vinflasker, skeive lampar og verdenskart. Me har laga ein song om leiligheten vår og den går sånn:
(om du vil synge den kan du prøvde mel. Musevisa eller mel. Bamsefars fødselsdag, du veit, sånt som funkar på alt)

Vår pram

me har kinnet klint tett mot samfunnets dørk
seilet det kviskrar, det henger til tørk
i toppen av masta, i sjette våning
står to små matroser og ventar ein blåning

vår pram er lasta med drømmar om menn,
om nordavind, skattar og kunstnarstipend
vår pram er lasta med tusen kaliber
på babord side slår hjertet i iver

det knasar i skåra frå krabbeskjell,
eit ustemt piano og ubetalt gjeld
det klirrar i glas, for huset er lydt
velkommen inn i vår lyse kahytt

kapteinen gjekk planken, takk og farvel
han kvilar for alltid blant tare og skjell
sju havfruer nynnar i djupet av strømmen
på opprørets rand i byen av drømmen

George Harrison & Pattie Boyd

Mes Cheries

Nok ein søndag på Cafe Cherie, med bøker og wasabinøtter. Så ein spasertur langs kanalen. Perfekt.